कवि तेज कवितायें दà¥à¤µà¤¾à¤°à¤¾ सà¥à¤µà¤¾à¤°à¥à¤¥ अने परमारà¥à¤¥à¤œà¥à¤¯à¥à¤‚
गालियà¥à¤‚ कà¥à¤¯à¤¾à¤‚ अयां. कितक माडूजी छांठपण कढà¥à¤¯à¤¾à¤‚
अया. पण अज तां ईनीजो
आतà¥à¤®à¤¾ सà¥à¤µà¤°à¥à¤—में विठो विठो गज गज पोरसांईंधो हूंधो
à¤à¤¡à¥€ शà¥à¤°à¤§à¥à¤§à¤¾à¤‚जलि डींधे पां
पांजे हिंयेमें सडाकाळ सà¥à¤¥à¤¾à¤ªà¤¿à¤¤ कà¥à¤¯à¤¾ अईं. “कविवर
कोय कचà¥à¤›à¤œà¥‹ बचो जण
आंके à¤à¥‚ली सगे ईन गालमें
माल नाय. प अञा आंजी जरूरत अय. फिरी जनम
गिनजा. à¤à¤¡à¥€ अरधांस.
à¤à¤¾à¤¨à¥à¤¬à¥‡à¤¨.🙏🙏🙏

