
फिरी जनम गिनजा
कवि तेज कवितायें दà¥à¤µà¤¾à¤°à¤¾ सà¥à¤µà¤¾à¤°à¥à¤¥ अने परमारà¥à¤¥à¤œà¥à¤¯à¥à¤‚
गालियà¥à¤‚ कà¥à¤¯à¤¾à¤‚ अयां. कितक माडूजी छांठपण कढà¥à¤¯à¤¾à¤‚
अया. पण अज तां ईनीजो
आतà¥à¤®à¤¾ सà¥à¤µà¤°à¥à¤—में विठो विठो गज गज पोरसांईंधो हूंधो
à¤à¤¡à¥€ शà¥à¤°à¤§à¥à¤§à¤¾à¤‚जलि डींधे पां
पांजे हिंयेमें सडाकाळ सà¥à¤¥à¤¾à¤ªà¤¿à¤¤ कà¥à¤¯à¤¾ अईं. “कविवर
कोय कचà¥à¤›à¤œà¥‹ बचो जण
आंके à¤à¥‚ली सगे ईन गालमें
माल नाय. प अञा आंजी जरूरत अय. फिरी जनम
गिनजा. à¤à¤¡à¥€ अरधांस.
à¤à¤¾à¤¨à¥à¤¬à¥‡à¤¨.🙏🙏🙏
डेतर
********
धूसको डने,डग
छाय जो छमकार,
सूंयो कनते,
तासरी खणी करी,
चे मावडी मखण,
*डॅ*
**************
*तानà¥à¤•ा*
मखण मानी,
छबल à¤à¤°à¥‡ गिन,
लोंधा à¤à¤°à¥‡à¤¨à¥‡.
लगाय मखण के,
धà¥à¤°à¥‹ सठखाय गिन.
**************
*हाईकà¥*
मखण खाधों,
मानी ते लगायने.
मजा आवई.
************
*साईजीकी*
मजा त अचेन,
घरजो वे,
दूध.
गोंयॠमैयà¥à¤‚ पिंढ़जीयà¥à¤‚.
*जà¥à¤¯à¤‚ती छेडा पà¥à¤¨à¤¡à¥€à¤µà¤¾à¤°à¤¾*
मिणींके हॅपà¥à¤ªà¥€ होरी

होरीजा फाग गजें , धिलमें ओ रसिया,
ढोलीजा ढोल वजें, धिलमें ओ रसिया.
केसूडो डोले पà¥à¤¯à¥‹ सीमके सोनजी करे,
मनजो माणीगर रंगसें पिचकारी à¤à¤°à¥‡.
वरणागी रूप सजेठ, धिलमें ओ रसिया,
ढोलीजा ढोल वजें, धिलमें ओ रसिया.
खणीनें अà¤à¤•े, उà¤à¥‹ आय हि जीवतर,
रंगजे हà¥à¤à¤¸à¥‡à¤‚ मà¥à¤‚ à¤à¥‡à¤—ो मूंजो हमीरसर.
सोणां सट कढे à¤à¤œà¥‡à¤‚, धिलमें ओ रसिया,
ढोलीजा ढोल वजें, धिलमें ओ रसिया.
गामजे चोरेतें पà¥à¤¸à¥‡à¤¤à¥‹ रंगसें फारियो,
खेतरमें खिले पà¥à¤¯à¥‹, चोकीधार चाडियो.
होरीगीत लजें , धिलमें ओ रसिया,
ढोलीजा ढोल वजें, धिलमें ओ रसिया.
***
-कृषà¥à¤£à¤•ांत à¤à¤¾à¤Ÿà¤¿à¤¯à¤¾ ‘कानà¥à¤¤’






